|
Για ακόμη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας ανείπωτης τραγωδίας. Την ίδια στιγμή το ξέσπασμα της οργής των πολιτών μοιάζει να κρατιέται από ένα λεπτό νήμα. Με ποιον τρόπο η κυβέρνηση θα καταφέρει να κρατήσει τις ισορροπίες;
Νομίζω ότι τραγωδίες σαν αυτή προκαλούν μία ανείπωτη οδύνη σε όλη την κοινωνία. Δεν υπάρχουν ούτε λόγια ούτε δικαιολογίες για να πει κανείς κάτι τέτοιες στιγμές. Εκείνο που πρέπει να εντυπωθεί καλά στο μυαλό μας είναι η ευθύνη και η υποχρέωση όλων μας, πολιτικών και πολιτών, να προστατεύουμε την ανθρώπινη ζωή καθημερινά και με κάθε τρόπο.
Είναι βέβαιο ότι η συνειδητοποίηση της πρωτοφανούς κρίσης που περνάμε έχει συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στη συνειδητοποίηση και την ωριμότητα της κοινωνίας. Γι’ αυτό και παρά το γεγονός ότι τα μέτρα είναι δυσβάσταχτα για πολύ κόσμο οι κοινωνικές αντιδράσεις πιστεύω ότι από εδώ και πέρα θα κινηθούν στο πλαίσιο αυτής της ωριμότητας. Σε μεγάλο βαθμό, όμως, ο δικαιολογημένος θυμός των ανθρώπων θα εξελιχθεί σε αναλογία και αντιστοιχία με την εκδήλωση πολιτικών πρωτοβουλιών το γρηγορότερο δυνατόν στην κατεύθυνση του τετράπτυχου: Αναλογικότητα – Ανταποδοτικότητα – Ανάπτυξη – Απόδοση Ευθυνών.
Πιστεύετε ότι οι διαγραφές των τριών βουλευτών θα δημιουργήσουν εστίες εσωκομματικής έντασης;
Σε καμία περίπτωση, απλά η στάση των 157 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να δηλώσουν παρόντες στην πρό(σ)κληση ευθύνης για την πατρίδα και την παράταξη έδωσε το περιθώριο σε τρεις άλλους βουλευτές να δηλώσουν απόντες από αυτό το προσκλητήριο ευθύνης. Η απόφαση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε ήταν αυτονόητα επιβεβλημένη. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.
Πώς μπορεί να αλλάξει το βαρύ κλίμα που έχει δημιουργηθεί στην Κ.Ο. του κόμματος;
Η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ δεν εκφράζει απλά, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας. Είναι, λοιπόν, φυσιολογικό όταν στην κοινωνία μας υπάρχει ένα βαρύ κλίμα, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να συμμερίζονται τους προβληματισμούς και τις αγωνίες των πολιτών. Έχουν όμως ταυτόχρονα απόλυτη συναίσθηση της ευθύνης για όλα εκείνα τα ωραία, τα μεγάλα και τα δύσκολα που απαιτούν οι πολίτες από εμάς. Όλα εκείνα δηλαδή που μπορούν να λειτουργήσουν όχι μόνο ως εγερτήρια, αλλά και ως καθαρτήρια δύναμη για τη λειτουργία της πολιτικής, της οικονομίας, της κοινωνίας.
Tα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση, εκτός από το τέλος της μεταπολίτευσης, μήπως σηματοδοτούν και το τέλος του ΠΑΣΟΚ που γνώρισε η ελληνική κοινωνία;
Δεν συμφωνώ με εύκολες γενικεύσεις, αφορισμούς και κλισέ που κατά περιόδους επαναλαμβάνονται και αυτοαναιρούνται. Είναι πάντως βέβαιο ότι κάνουμε τα πρώτα βήματα σε μια νέα εποχή και όλα γύρω μας θα γίνουν και πρέπει να γίνουν εντελώς διαφορετικά, η πολιτική και ο τρόπος λειτουργίας της, το θεσμικό και διοικητικό μας σύστημα, η Οικονομία, το παραγωγικό και καταναλωτικό μας πρότυπο. Σε αυτή τη νέα εποχή λόγο ύπαρξης και χρησιμότητα θα έχουν όποιες από τις πολιτικές δυνάμεις μπορούν να διαμορφώσουν ένα βιώσιμο σχέδιο και τον αναγκαίο κοινωνικό συσχετισμό για να το υπηρετήσουν. Το ΠΑΣΟΚ είμαι βέβαιος ότι θα ανταποκριθεί σε αυτήν την πρόκληση.
Απέναντι σε αυτά τα επώδυνα μέτρα, ποιο μπορεί να είναι το «δίχτυ ασφαλείας» για τους πολίτες;
Πρώτα απ’ όλα η αλλαγή της νοοτροπίας, του αξιακού κώδικα και των κοινωνικών προτύπων της κοινωνίας. Στο μεταβατικό διάστημα βέβαια, η πολιτεία έχει την ευθύνη και την υποχρέωση, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα σε αυτή την εφιαλτική συγκυρία που καλείται να διαχειριστεί, να προστατέψει και να στηρίξει με συγκεκριμένα μέτρα εφαρμοσμένης πολιτικής όλους εκείνους που σήμερα θα κληθούν να ζήσουν κάτω από ένα ελάχιστο όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης. Δυστυχώς, είναι πολλοί όσοι σήμερα το έχουν ανάγκη αυτό.
Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα σε πολιτικό επίπεδο, εκτιμάτε ότι ένας ανασχηματισμός θα μπορούσε να δώσει ανάσες στην κυβέρνηση και πώς σχολιάζετε σενάρια που κάνουν λόγο ακόμη και για συγκρότηση «κυβέρνησης προσωπικοτήτων».
Είμαι εκ πεποιθήσεως επιφυλακτικός στις υποτιθέμενες «οικουμενικότητες», στις ευκαιριακές συνευρέσεις ετερόκλητων πολιτικά δυνάμεων και στην υπερεκτίμηση διάφορων «προσωπικοτήτων». Η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει ότι οι λογικές αυτές έχουν οδηγήσει σε «πολιτικές σούπες» άνευ αποτελέσματος. Οι κυβερνήσεις πρέπει να έχουν στίγμα, πολιτική κατεύθυνση και βέβαια λαϊκή εντολή και πολιτική νομιμοποίηση. Αυτή την πολιτική νομιμοποίηση και τη λαϊκή εντολή έχει σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος είναι ο μόνος αρμόδιος να συγκροτεί την κυβέρνησή του και να την προσαρμόζει στις εκάστοτε συνθήκες.
Η κυβέρνηση έχει δεχτεί σκληρή κριτική όχι μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά και εκ των έσω για ατυχείς χειρισμούς και για καθυστέρηση που μας οδήγησαν στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο μηχανισμό στήριξης. Τελικά οι ευθύνες για το αδιέξοδο βαρύνουν μόνο την εξαετή θητεία της Ν.Δ.;
Το ποτήρι γέμιζε διαχρονικά και σιγά σιγά. Πάντα όμως υπήρχε ένα αίσθημα στοιχειώδους πολιτικής ευθύνης και αυτοσυντήρησης που το εμπόδιζε να ξεχειλίσει. Μόνο με την πρωτοφανή, αυταπόδεικτη και ασυγχώρητη πολιτική ανευθυνότητα και ανικανότητα, που οδήγησε σε ένα ασυγκράτητο πάρτι κομματικής σπατάλης και διαφθοράς τα τελευταία κυρίως 2,5 χρόνια, μπορούσε να ξεχειλίσει το ποτήρι. Όπως κι έγινε. Όλα τα υπόλοιπα που ακολούθησαν ήταν, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, αργά ή γρήγορα αναπόφευκτα.
Πώς νομίζετε ότι θα διαμορφωθεί το τοπίο στη Ν.Δ. μετά τη διαγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη;
Η Ν.Δ. διανύει τα πρώτα μέτρα μιας μακράς πολιτικής ερήμου ως αποτέλεσμα των αυταπόδεικτων ευθυνών που οι πολίτες αποδίδουν για τα έργα και τις ημέρες, το βίο και την πολιτεία τους επί 5,5 χρόνια διακυβέρνησης. Σε αυτό το ερημικό τοπίο «έσκασε» μια από καιρό απασφαλισμένη χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
|
